Alweer een vakantielog van Ikneemmee.nl
Op reis naar KaiAdoptiereis naar Kai |
|||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Kalender
Ook een vakantielog?Zet ook jouw verhalen direct online met een Ikneemmee.nl vakantielog! Binnen een paar minuten geregeld! |
Hallo,
Welkom op de weblog van Anneke, Adrie, Elise & Kai. Op deze Weblog kun je lezen hoe wij elkaar hebben ontmoet en hoe wij nu met zijn vieren een gezin vormen.
Kai is geboren op 18 februari 2003 in Shantou, hij woonde in het Shantou Welfare Institute. Sinds 29 november 2005 is hij deel van ons leven. Tijdens deze reis is hij deel geworden van ons gezin.
Veel leesplezier,
Anneke, Adrie & Elise
kerst 200624 december 2006
als bloesem in de winter bloeit de vrede, blijft het leven, bloeit de liefde, bloeit de hoop. (tekst van Marijke de Bruijn) 2006 was een onvergetelijk jaar alles wat een mens wil, en soms moet, ervaren heeft het ons gebracht: bloesem, bloei, gedeelde liefde ... na een inspirerende kerst wensen wij iedereen in 2007 hoop, warmte, gezondheid ... Hallo iedereen Delden, december 2006 Een kerstwens is een goede gelegenheid om dit bewogen jaar met nog wat meer informatie af te sluiten. We willen jullie graag vertellen hoe het met Kai in ons midden reilt en zeilt. Om in een woord te zeggen, geweldig !!! Toegegeven, het is vermoeiend, tijdrovend en energievretend. Maar als je dan dat knulletje en zijn pappa ziet spelen met de treinbaan of hem op zijn fiets ziet crossen, samen boekjes lezen (die met auto’s erin zijn favoriet!) lekker bij mamma op schoot dvd-tje kijken, dan is het gewoon genieten. Hij geniet met volle teugen, ontdekt de hele wereld, wil zijn zus in alles nadoen, maar met de echte school moet hij nog een dikke twee maanden wachten. We hebben net zijn groep bekeken, groep 0 die klaarstaat voor de eerste kinderen na de vakantie, nou, Kai wil wel beginnen, hoor!! We willen iedereen graag bedanken voor alle felicitaties en blijken van medeleven die we hebben ontvangen toen we Kai hebben opgehaald, en rondom het overlijden van Anneke’s vader. Een nieuw begin en het einde van het leven, je krijgt het niet altijd bij elkaar bedacht, maar het overkomt je, en ergens krijg je de kracht om het allemaal mee te maken, ook door elkaar vast te houden, en te blijven genieten van het goede in ons leven. Iedereen bedankt voor de lieve cadeautjes, boekjes en wat al niet. Niet in de minste plaats bedankt omdat jullie ons kaartje goed gelezen hebben en ons de ruimte hebben gegeven om aan elkaar te wennen en Kai te laten wennen aan zijn nieuwe woonomgeving. We hebben met elkaar de indruk dat dat goed gelukt is. We zijn nog druk bezig, het hechtingsproces houdt in die zin niet op, maar hij laat blijken veilig te zijn bij ons, en dat voelt goed. Wat betreft Kai’s schisis. Wie onze boef gezien heeft weet dat er aan de buitenkant weinig van te zien is. Een aantal tanden staan creatief in zijn mond, dat wordt nog een abonnement op de orthodontist over een aantal jaar. Op het moment zijn we druk bezig met logopedie, omdat de uitspraak vanwege zijn beperkte mondmotoriek nog niet voor iedereen verstaanbaar is. Het is voor anderen, en soms voor ons ook, gokken wat hij zegt. Maar hij snapt dondersgoed wat wij zeggen en maakt ons, verbaal of non-verbaal wel duidelijk wat hij bedoelt, en laat zich letterlijk niet de kaas van het brood eten (dat doet hij wel bij jou, als hij de kans krijgt ;-) ) Samen met zijn grote zus Elise, die niet alleen letterlijk gegroeid is als kool dit jaar, maar echt een grote zus is, die geniet van het dollen met haar broertje, en soms stapelgek van hem wordt, zoals het hoort …. Wie nog wat foto’s wil zien; ons weblog http://lekai.ikneemmee.nl/OpReisNaarKAI/ functioneert nog een paar maanden, totdat het eerste jaar rond is dat Kai bij ons is. Reacties zijn van harte welkom: we bewaren alles voor Kai om er een mooie herinneringsmap van te maken …..
Geplaatst op 24 december om 14:49 foto's15 november 2006hiernaast zijn foto's bijgeplaatst, maar toch maar eentje in het log de meest recente van afgelopen zondag 12 november enne je kijkt niet dubbel ;-)
Geplaatst op 15 november om 22:55 ruim een half jaar later, Kai = van Triest4 november 2006Voor wie nog kijkt, Het heeft allemaal nog wat langer geduurd, omdat we alle berichten op de computer wilde bewaren, (we waren bang dat we jullie reacties kwijt waren, maar gelukkig was dat niet zo) en daarvoor moesten we oudere berichten er even uitvissen. Jammer voor jullie, een paar berichten staan er nu niet meer in, berichten zonder foto's, maar belangrijkste is dat wij die en jullie reacties erop wel bewaard hebben. Van dit hele log willen we nog iets moois van maken voor Kai en onszelf .... Maar zover zijn we nog niet. Er valt nog veel bij te kletsen. Bij het laatste bericht zag ik staan dat het moeilijk was om in de warmte iets in de computer te stoppen. Nu, het is nu 4 november en het wordt echt winterig koud. Kai vind dat ook, en vind het prima dat hij zijn wanten aan zijn winterjas heeft bungelen, die moeten dan ook altijd aan als we naar buiten gaan. Een heugelijk feit wat we kunnen meedelen is dat Kai sinds 5 oktober, nu alweer een maand, officieel Kai Alois Isaak van Triest is, aangezien de rechter in Almelo uitspraak heeft gedaan. We waren er met zijn vieren bij, en hebben er een gezellige dag van gemaakt met de dierentuin in Emmen uiteraard, en natuurlijk de chinees na afloop !!!! Kai vind het bij de chinees maar zozo. Het eten is prima, daar gaat het niet om, hij heeft frietjes, omdat Elise die zo lekker vind, en wat mijn zus eet, eet ik ook !! Maar wat papa en mama op hun bord hebben is zeker zo lekker, dus daar wordt driftig van meegesnoept ...Alleen het personeel van het restaurant vind hem zo interessant dat ze de hele tijd naar hem kijken, en daar kan meneer niet zo goed tegen ... dat het goed bedoeld is zegt hem nog geen zier, vind je het gek? Met onze jongen gaat het prima. Hij is al een paar keer naar de logopedie geweest (de praatjuf). Duidelijk is wel dat het een lange weg is naar volledige verstaanbaarheid. Niet dat wij hem niet begrijpen, wat hij wil kan hij meestal wel kenbaar maken, maar door de schisis kan hij gewoon nog niet veel (medeklinkers) klanken maken, en als je dan 3 bent ben je nog wel erg jong om te snappen dat je voor de 'd' je tong de beweging naar je gehemelte moet maken. Dus spelen we gewoon veel, leert mama hoe we dingen voor kunnen doen, hoe vooral langzaam praten Kai helpt bij de taalontwikkeling, maakt mama mooie foto's voor de logopedie-oefeningen, heeft ze ook nog iets aan die hobby. En de logopediste vind het al knap dat Kai goed uit een rietje kan drinken ... nou wij ook.. Kai ontdekt zijn wereld verder, weet nu dat de computer niet alleen een plek is waar mama (naar zijn zin teveel) achter zit, maar waar ook leuke spelletjes (nijntje, fisher price) voor kinderen op te vinden zijn. Auto racen vind hij ook al gaaf, al wordt er voornamelijk gebotst tegen stenen en andere objecten, en papa en mama worden er helemaal gestressed van, dus die komt er maar af en toe voor .. Thuis spelen is het leukste, naast in de auto zitten terwijl we ergens naar toe zijn. Als we ergens zijn laat hij wel blijken wanneer hij er genoeg van heeft, hij neemt je zo weer mee naar de auto. Fietsen kan hij als de beste, we rijden al naast hem op de fiets omdat het lopend niet echt goed meer te doen is, dat wordt binnenkort of bij zijn verjaardag een aanhangfiets denken wij .... Verdere berichten volgen nog wel, recente foto's zitten nog in het fototoestel, maar die komen er de komende week wel uit, tot later
Geplaatst op 4 november om 16:00 we zijn er nog22 juli 2006in de warmte is typen op zolder geen pretje maar we willen jullie toch graag een update geven van onze jongen. Het gaat geweldig met Kai, onze grote, kleine boef. Hij snapt ons prima en weet zelf ook heel goed wat hij wil, en hoe hij dat moet regelen .... hij is een ster in het naapen van zijn zus, wat ze heel vaak leuk vind, maar niet als ze aan het mopperen is ;-)
We hebben een eerste bezoek aan het schisisteam en de logopediste al achter de rug, alles is zoals we dachten en met de spraak van Kai doen we het rustig aan. Volgende afspraak is in september als de scholen hier weer beginnen. Hij is druk bezig alles na te doen, dus met de goede begeleiding gaat dat allemaal lukken. Anneke's verlof is alweer afgelopen, dwz de drie maanden fulltime, dus nu is het half jaar ouderschapsverlof in juli begonnen. Maar ja, wat is anderhalve dag in de week, stelt niet veel voor, maar je kunt niet altijd doen op je werk wat je wilt, helaas. Thuis voelt het, zeker door het weer, aan als vakantie, die nu voor Elise net begonnen is. Het werd ook tijd: met dit weer in de klas zitten is niet echt handig ... Kai gaat vanaf deze maand ook een ochtend pw naar het kinderdagverblijf, en daar doet hij het eigenlijk heel goed. Al dat speelgoed is heel interessant, en met de leidsters kan hij het goed vinden, en die andere kinderen, best aardig, als ze maar niet op zijn favoriete auto gaan zitten. Ach, delen moet je ook leren, nietwaar ???
We proberen met elkaar, net als de rest van nederland, zo koel mogelijk te blijven, maar dat is lastig. Gelukkig hebben we een zwembad vlakbij, en vanmorgen wordt een groter formaat badje voor in de achtertuin opgehaald, zodat we ook achter het huis koel kunnen blijven. Maar de hangmat blijft ook leuk ...
Langzaam dwarrelt het bezoek en de felicitatievisites ons huis binnen, gezellig, om zo met Kai de kring wat groter te maken.
Geplaatst op 22 juli om 09:47 voor wie nog kijkt ... update10 juni 2006Hallo allemaal, ons log slaapt een beetje, maar Kai niet altijd hoor !! In slaap komen is niet altijd makkelijk, want er is zoveel leuks te ontdekken en spelen is veel leuker dan slapen, maar met zijn middagslaapje zijn wij en is hij nog wel erg tevreden, want anders duurt de dag wel heel lang. De siesta in het kindertehuis was ook 2,5 uur, dus zolang als het duurt mag hij hier ook nog lekker slapen ... Gisteren was Kai 2 maanden bij ons. Als je zijn open stralende gezicht zien, en zijn glimogen als hij je uitdaagt, plaagt of met je speelt (favoriet; weglopen als zijn neus geveegd gaat worden!) smelt je, en vergeet je zijn soms boze buien in een keer. Ach boze buien. Als je graag iets duidelijk wilt maken, en de woorden ontbreken je, dan is mopperhuilen een praktische optie. En als je drie bent en je wilt graag alles zelf doen, tja, dan lukt niet alles. Gelukkig is er dan een mama of papa of grote zus in de buurt die hem een eindje op weg helpt, of duidelijk maakt dat niet alles gaat. Nee Kai, je rugzak is niet groot genoeg voor al je spullen..... Als we met zijn vieren zijn is het altijd goed, waar we ook naar toe gaan in de auto. Want een auto rijdt en heeft wielen, en je ziet heel veel andere auto's, dat vind Kai mooi. De dierentuin in Emmen zijn we al twee keer geweest; we beschouwen het een beetje als onze achtertuin-op-locatie, waar we graag naar toe gaan. Het is dan wel handig om een buggy mee te nemen, want dan is dragen toch wel favoriet. (zie foto)
We zijn gisteren bij het schisisteam geweest. Alles is gebeurd zoals we verwacht hadden: Kai heeft een dubbelzijdige, lip-, kaak- gehemeltespleet die uitstekend behandeld is in China, volgens de experts. Hij heeft zich prima gedragen, en als papa en mama een spiegeltje in hun mond doen, nou dan moet ik dat ook wel kunnen, en kan de fotograaf een poging doen zijn mondje te fotograferen. Volgende week gaan we via de huisarts, naar de logopedie, om ervoor te zorgen dat hij zijn (nederlandse) spraak op een goede manier aanleert .... Vanmiddag komt oma logeren, en kunnen we haar verwennen. Elise is blij met haar broertje die haar vanmorgen aan het lachen maakte met zijn interpretatie van klein duimpje (lopend in mama's paarse laarzen) Helaas kwam het fototoestel te laat om dit te vereeuwigen, maar we waren allemaal vrolijk. Bovendien is elise druk met haar balletvoorstellingen dit weekend. Voor de eerste keer is dat allemaal erg spannend, en vooral ook genieten !!!! Onze gewone fototoestel is kapot, dus hele recente foto's kan ik niet downloaden, maar ik zal er nog een paar opzoeken ... |
Foto's
Nieuws
Favoriete links |
|||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
